سلام.در ابتدا با ید بگم این مطلب رو فقط به خاطر اینکه به بعضی از آقایون بر خورده بود در مورد خانوما گذاشتم.

من مطمئنم اصلا به خانومای با جنبه بر نمی خوره و همه به چشم یه مطلب طنز نگاش می کننند.

دختری با مادرش در رختخواب                      درد دل می کرد با چشمی پر آب

گفت مادر حالم اصلا خوب نیست                    زندگی از بهر من مطلوب نیست

گو چه خاکی من بریزم بر سرم                       روی دستت باد کردم مادرم

سن من از ۲۶ افزون شده!!!!!!!!!                      دل میان سینه غرق خون شده

هیچکس مجنون این لیلا نشد                         شوهری از بهر من پیدا نشد.....

غم میان سینه شدانباشته                         بوی ترشی خانه را بر داشته

مادرش چون حرفه دختر را شنفت                    خنده بر لب آمدش آهسته گفت:

دخترم بخت تو هم وا می شود                     غنچه ی عشقت شکوفا می شود

غصه ها را از وجودت دور کن                              این همه شوهر یکی را تور کن

گفت دختر مادر محبوب من:::::                        ای رفیق مهربان و خوب من::::::

گفته ام با دوستان بارها                          من بدم می آید از این کارها

در خیابان یا میان کوچه ها.......                       سر به زیر و باوقارم هر کجا....

کی نگاهی می کنم بر یک پسر                       مغز یابو خورده ام یا مغز خر؟؟؟

غیر از آن روزی که گشتم همسفر                    با سعید و یاسر و ایضا صفر

با سه تاشان رفته بودم سینما                       بگذریم از ما بقی ما جرا

یک سری هم صحبت صادق شدم                   او خرم کرد آخرش عاشق شدم

یک دو ماهی یار من بود و پرید                   قلب من از عشق او خیری ندید

مصطفای جان علی اصغر شله                      یک زمانی عاشق من شد بله

بعد جعفر یار من عباس بود                      البته وسواسی و حساس بود

بعد از آن وسواسی پر ادعا                          شد رفیقم خان داداش المیرا

بعد او هم عاشق مانی شدم                     بعد مانی عاشق هانی شدم....

بعد هانی عاشق نادر شدم..                      بعد نادر عاشق ناصر شدم

مادرش آمد میان حرف او                        گفت ساکت شو دگر ای فتنه جو

گرچه من هم در زمان دختری                      روز و شب بودم به فکر شوهری

لیک جز آن که تو را باشد پدر                      دل نمی دادم به هر کس اینقدر

خاک عالم بر سرت خیلی بدی                   واقعا که پوز مادر را زدی

نوشته شده توسط زهرا در چهارشنبه بیست و ششم دی 1386 ساعت 12:22 موضوع | لینک ثابت